Dar Ayakkabı

O bayram bana ayakkabi almaya karar verdiler.

Hazir ayakkabi satan magaza yoktu $ehirde. Tek ayakkabi yapan dukkáninda ayakkabici ciplak ayagimi bir kartonun uzerine koydu, iyice basmami soyledikten sonra agzindaki kur$un kalemi eline alip ayagimin cevresini cizdi.

O ayagimin cizildigi karton benim ayakkabi numaramdi.

Gunlerce yeni ayakkabilarimin hayalini kurdum. Babamin anlattigina gore ayakkabilarim siyah ve bagcikli olacakti.

Kapinin her calini$inda ko$tum.

Ayakkabilarim bayramdan bir gun once geldi, siyah-bagcikli.

O gun onlari giymedim. Bayram gecesi

yatagimin altina yerle$tirdim yeni ayakkabilarimi.

Arada bir kalkip kutusundan cikartiyor, yere koyuyor, yukaridan, yandan, onden bakip duruyordum. Parlak ve yuvarlak burnunu gecenin karanliginda kim bilir kac kez ok$adim.

Uyku girmedi gozume.

Sabahleyin ev ahalisi kalktiginda, ayakkabi kutusu kucagimda sandalyede oturuyordum ben....

Ayakkabimi babam giydirdi.

Ayagima olmami$ti ayakkabilarim, dardi ve canimi yakmi$ti.

Ama bunu babama söylemedim. O "Sikiyor mu?" diye sordukca "Hayir"yanitini veriyordum. "Dar, ayagimi acitiyor" desem, geri gidecekti ayakkabilarim ve ayakkabicinin hemen bir yeni ayakkabi yapmasi olanaksizdi.

O bayram sabahi canim yana yana yurudum.

Bir sure sonra aci dayanilmaz oldu.

Di$imi sIktim.

Topalladim.

Soranlara "Dizimi vurdum" dedim, ama ayakkabilarimin ayagimi sIktigini kimseye soylemedim''. *
Dogrusunu isterseniz ya$am dar ayakkabiyla yurumektir.

Kimi zaman dar bir maa$, kimi zaman sevimsiz bir i$...

Kimi zaman bir mekan dar ayakkabi olur bize, kimi zaman bir cevre,

kimi zaman bir sokak, ya da bir $ehir...

Kimi zaman dostluklar, arkada$liklar, beraberlikler bir dar ayakkabiya donu$ur.

Kimi zaman zamandir dar ayakkabi, gecmek bilmez.

Kimi zaman zenginlik, kimi zaman ba$inizi koydugunuz yastik...

Caniniz yanar.

Topallaya topallaya gidersiniz. ......



Gönderen: Turan YILDIZDAĞI