Bir kırık gençlik hikayesi
Benim hayatım bir aşk hikayesinden ibareton yedi yaşındayım lise son...
bir bilseniz ne çok umut vardı ceplerimde, göğsümde açmamış çiçekler...
her sabah okula giderken evinin önünden geçtiğim br kız vardı. Saçları kıvırcık, gözleri boncuk. O beni
bilmezdi benimse onu görmeden geçirdiğim hiç bir güm yüzüm gülmezdi. bu böyle uzunca bir zaman devam etti. Sonra bir gün bir yerde karşılaştık konuştuk. Anlattım içimden geçenleri.
Sadece tebbessüm etti gitti. Sonra tekrar karşılaştık. Tekrar tekrar...
Ve bir gün merhaba dedi bir sene görüştük. Yer yüzünde gözlerimin gördüğü en büyük aşktı.
Bilmedim kıymetimi bir anlık öfkeyle mahvettim kendimi. bitti. Sabahlara kadar kapısında bekledim.
Yalvardım yakardım gerı döndüremedım. bir gün başka biri var dedi. Sustum içime atmaya çalıştım.
Hasreti 4 sene giydim üzerime, anladımki bundan sonra hasrete gölgem diyeceğim.
Daha ne savaslar verdım, ama artık tükendı umutlarım aşka inancım.
İki ay önce evinin önüne ''buda gelir buda geçer sevdiğim'' yazdım. şimdi ne yapıyor bilmiyorum istesede beni bulamaz çünkü çok uzaktayım.
Ben sonsuza kadar iki kişinin birbirini sevebileceğine inanmıyorum. Bana kızmayın ama benden başka aşk acısı çekenler görünce yada duyunca karamsarlığım bıraz azalıyor yaralarım biraz acılıyor.
Bir kırık gençlik hikayesi
Yok mudur sevdanın çaresi?
hasretin kızıl hanesi
cileli başıma gelip taç oldu
Ah yine o gurbet bestesi
Gunun midesi soldu
yaralı kusum hazan güneşim
güz ayazında kor ateşim
bir sozun ucur gönlüm gül acsın
yad eller aldı bizi
Soru 1) hikayenin amacı?
Windows Live™ Photos ile fotoğraflarınızı kolayca paylaşımı. Sürükle bırak
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder