Şeyh Şibli ve Dostları

Şeyh Şibli Hz.leri, bir gün ilâhi aşkın cezbesinin galebesi ile, kendini kaybetmiş, delirdi zannıyla tımarhaneye konulmuştu. Dostları ziyaret etmeğe gelmişler, ancak Şeyh Şibli, bunları taşlamış, bunlar da "gerçekten delirmiş" diye kaçmışlardı. Yalnız, dostlarından biri, atılan taşlara bakmıyarak Şeyh Şibli'nin yanına kadar varmış, Şibli de onu muhabbetle kucaklamıştı. Ve şöyle demişti:
-Beni gerçekten seven, ancak sen imişsin. Şu kaçanların hepsi de yalancı dostturlar. Gerçek dost, hiç dostun taşından kaçar mı?


S-1. Hikayenin ana fikri nedir?
C-1. İyi gündede kötü gündede yanında olmak demekdir dost.
s-2. Hikayeden çıkarılacak ders nedir?
C-2Dosttan gelen dert olsada önyargılı olmadan her zaman onun yanında olmak gerekir.Görmek,dinlemek,öğrenemek gerekir.
S-3Hikaye göre ne yapılmamalıdır?
C-3. Dolduruşa gelip ,yanlızca görülene inanıp ,içini bilmeden insanlar hakkında karar verilmemelidir.
08020864