Beklenmeyen dayak

Ata binmiş bir emir, ağaç altında uyurken ağzına kara bir yılan giren bir kişigördü.”“Emir, uyuyan adamı fecî ve hazîn âkıbetten kurtarmak için, bütün sanıat vemahâretini kullanmağa başladı.”“Adama bir kaç kamçı vurdu. Adam dayak yediği emirden korku ve endişe içindekaçmağa başladı.”“Emir, adamı bir elma ağacının altında yakaladı. Ağaçtan düşen çürümüş,kokuşmuş elmaları adamın boğazına sokarak ona zorla yedirmeye başladı. Bir taraftan:“Ey dertli bîçâre, hepsini yiyeceksin! Bu çileye katlanacaksın!” diyordu.”“Adamcağız, hayret ve şaşkınlık içinde emirine hitaben:“Ey emir! Ben sana ne yaptım ki?.. Bana kasdın ve bu zulmün sebebi ne?.”“Eğer benim hayatımda senin aslî bir düşmanlığın varsa, bir kılıç vur da kanımıdök!”“Seni gördüğüm an, ne uğursuz bir zamanmış!.. Senin yüzünü görmeyenler nebahtiyar insanlarmış!..”"Cinayetsiz, günahsız bir insana, bu zulmü, en büyük zâlimler bile yapmaz..”“Görüyorsun, bu sözleri söylerken bile ağzımdan kan fışkırıyor!.. Rabbım, buzâlimin cezasını sen ver!..” diyerek lânetler yağdırıyordu.”“Emir ise, “koş!” diye bir taraftan da onu kamçılıyordu.”“Adamcağızın mîdesi çürük elmalarla dolmuş, kamçılardan, yüzü gözü yara-bereiçinde kalmıştı.”“Ta ki, adamcağızın safrası kabardı. Kusmağa başladı.”“Yediği çürük elmalarla beraber, kara yılan da dışarı fırladı.”“Adamcağız, mîdesinden çıkan yılanın korkunçluğunu görünce, dehşete kapıldı. Osâlih emirin önünde yerlere kapandı. Dedi ki:“Hakîkaten sen, Cebrâilıin rahmeti gibi gelmişsin! Meğer benim velînîmetimimişsin!”“Seni gördüğüm saat, ne mübarek zamanmış! Eğer sen olmasaydın ben çoktanhazîn bir şekilde ölmüş gitmiştim. Sen bana hayat bahşettin.”“Senin yüzünü görene, yahud ansızın senin mahallene gelene ne mutlu!”“Ey övülmeğe layık temiz ruh! Cehaletim ve gafletim, sana ne kadar saçma-sapansözler söyletti. Onlardan dolayı beni afvet!”“Emir dedi ki:“Eğer ben o vakit, senin iç âlemindekilerden bir parça söyleseydim, ödün kopardı.Korku, seni helâk ederdi.”“Kedi önündeki fare gibi mahvolur, kurda karşı kuzu gibi fânî olurdun...”