Barış Dostlar Barış

HİKAYELER

Bazen tartışmalarımızın dozunu ayarlayamamış olsak bile. Aslında çağdaş, uygar, barışçı insanlarız.Bilmiyorum, belkide farklılıklarımız, tartışmalarımız ve hatta kavgalarımızla bile güzel insanlarız.Bizden ne kadar farklı ve bize ne denli aykırıda gelse aslında herkese karşı içimizde sevgi vardır.Belkide bu sevgiden dolayıdır kavgalarımız. Kimbilir belkide.İnsanlar sevdikleri konusunda hassastırlar, duygusaldırlar. Ben sizin sevginizi sizde benimkini anlamayabilirsiniz. Ama karşılıklı saygı göstermeliyiz.Bu saygı şarttır, aksi halde kavgalar bitmez. Bu saygı kolaydır aynı zamanda, zor birşey değildir.Bakın yaşamımda hiçbir zaman müteassıp insanlarla kavga etmedim. O insanları sevmiş ve çok zaman acımışımdır. Çoğunlukla saf bir yönleri vardır onların. Çizgileri korkuları vardır. Biraz komik, birazda çocukça. Hayat konusundaki tecrübesizliklerine her zaman içim cız etmiştir, üzülmüşümdür.Cennet güzelliğindeki bu ülkeyi yaşamak konusundaki korkularına hayret etmişimdir. Ülkenin bütün güzelliklerini avrupalı beş para etmez serserilerin yaşamasına isyan etmişimdir.Ülkemin bir ucundan diğer ucuna kadar, gezilmeye, görülmeye, yaşanmaya değer her köşesini gezdim, gördüm, yaşadım. Ekmeğini yedim sularından içtim, insanlarıyla sohbet ettim. Ve onları gerçekten sevdim. Ülkemizin insanları sevilmeye değerdi.Ünlü tatil yörelerinde pek çok dostum oldu. Sayısız maceralar yaşadım. Ayık olduğum zamanlarda, sarhoş gezdiğim zamanlarda oldu. Yalan yok arkadaş ben yaşamaktan korkmadım.